Katarakt ameliyatında yapay mercek normalde doğal merceğin kapsülü içine yerleştirilir. Ancak travma, önceki ameliyatlar veya kapsül hasarı nedeniyle bu destek yoksa merceği gözün duvarına (skleraya) sabitlemek gerekebilir.
Hastaların yaklaşık yüzde 95’inde aynı teknik
Ophthalmology Times’ın AAO 2026’da görüştüğü Colorado Retina Associates’ten Dr. Murtaza K. Adam, 2017’de Yamane ve arkadaşlarının tanımladığı çift iğneli, dikişsiz sklera içi sabitleme yöntemini anlattı. Adam, bu yöntemin hastaların “yaklaşık yüzde 95’inde” işe yaradığını söylüyor.
Sert yapılı bazı merceklerde Gore-Tex ipliği ile sabitleme, glokom ve kornea nakli öyküsü olan karmaşık gözlerde ise iris üzerine dikişle sabitleme gibi alternatifler kullanılıyor.
En sık sorun: eğilme ve kayma
En sık komplikasyon merceğin eğilmesi veya merkezden kayması. Adam, merceğin tutunma kollarının yatay (saat 3 ve 9 yönünde) yerleştirilmesini öneriyor; aşınmaların yüzde 90’ının kollar üstte konumlandığında görüldüğünü aktarıyor.
Üveit veya glokom drenaj cihazı olan gözlerde göz basıncının düşmesi de sık görülebiliyor. Adam ayrıca ameliyat öncesi ölçümlerin yapılmasını ve hastanın yakın görme ihtiyacının sorulmasını öneriyor.
Kapsül desteği olmayan hastalarda dikişsiz yöntemler, daha küçük kesiyle ve dikişe bağlı sorunlar olmadan mercek yerleştirmeyi mümkün kılıyor.
Bilgiler bir uzman görüşü ve kişisel deneyimine dayanıyor; tekniğin uzun dönem revizyon oranı bilinmiyor. Hangi yöntemin uygun olduğuna göz cerrahı karar verir.
Kaynak: Ophthalmology Times – Dikişsiz sklera içi mercek sabitleme